Een park dat verbindt

Zaltbommel heeft een uniek Rijksmonument: de Stadswallen of het Stadspark. De groene oase in het hart van het vestingstadje is nog niet zo oud. Tot 1834 was het een verdedigingsbolwerk met zeven puntvormige bastions die uitkeken over de schootsvelden. In dat jaar besloot het toen ook al vooruitstrevende stadsbestuur dat de functie van de bastions kon verdwijnen en dat er een mooi park voor in de plaats moest komen. Voor cadeau voor de burgers. Een aangenaam, kleinschalig park, waar mensen elkaar konden ontmoeten, recreëren en genieten. Een verbindend plekje in het hart van het stadje. Die functie heeft het park al die jaren gehouden en je kunt rustig zeggen dat heten model staat de veel varianten van verbinding. Een boeiend gegeven in het huidige tijdsgewricht.   

Deze gaat niet alleen over de Zaltbommelse Stadswallen, maar ook journalistiek, fotografie, mediation. En op nog meer persoonlijk niveau over een werkzaam leven, terugkijken, maar ook vooruit. Met het idee dat ik nog - hoe minimaal ook en na mijn pensionering - iets kan bijdragen aan de rust en de balans in een opgewonden wereld. 

Recent, eind 2025, sloot ik een groot project af. Acht jaren dedd i over het schrijven en fotofraferewn van een boek over de Zaltbommelse Stadswallen. Driehonderd pagina's historie, heden en toekomst over een ogenschijnlijk simpel gegeven als een park. Maar al dat kronkelige groen heeft aantoonbaar bijgedragen aan de cohesie binnen de Zaltbommelse gemeenschap.

Klik hieronder voor meer over het park en het boek Een Mensenpark .